Voorlopig is geen termijn

Mons ontsloeg donderdag zijn trainer en zondag wacht al de volgende match. In een KMO neemt dan iemand 'even' over. Drie afspraken die die overbrugging werkbaar maken.

Joost De Weghe zittend aan zijn deskDoor JoostLeestijd: 4 min
Een open wandplanner op een houten tafel met de meeste vakjes nog leeg, het beeld van een planning die bewust open blijft.
Een open wandplanner op een houten tafel met de meeste vakjes nog leeg, het beeld van een planning die bewust open blijft.

Donderdagavond, 8 oktober. RAEC Mons maakt bekend dat het de samenwerking met hoofdtrainer George Boateng stopzet. Drie nederlagen in zeven wedstrijden, de laatste tegen de beloften van Standard, en een club die na een gemiste promotie had gerekend op de bovenste plaatsen. Frederik D'Hollander leidt voortaan de trainingen, in afwachting van een nieuwe hoofdtrainer. Zondag speelt Mons al op verplaatsing in Habay-la-Neuve.

Over het ontslag zelf ga ik het niet hebben. Ik blijf hangen bij die drie woorden: in afwachting van.

Even overnemen

In Belgische KMO's gebeurt hetzelfde vaker dan we toegeven. De algemeen directeur vertrekt, onverwacht of na een moeilijk gesprek met de raad van bestuur. De zaak moet maandag gewoon draaien, dus neemt iemand het over. Meestal de financieel directeur, of de rechterhand die al jaren alles weet. Even, wordt er gezegd. Tot we iemand gevonden hebben.

Even duurt zelden zes weken. Een rekruteringstraject voor een directeursfunctie loopt al snel enkele maanden, en wie gevonden wordt, heeft vaak nog een opzegtermijn. Intussen draagt de overbrugger twee jobs: de eigen, die niet stilvalt, en die van de vertrokken baas, zonder de titel en zonder het mandaat.

Wat er dan misloopt

Ik heb dat in opdrachten een paar keer van dichtbij gezien, en het patroon is opvallend gelijk.

Het team weet niet goed of het naar die persoon moet luisteren of beter wacht op de volgende. Grote beslissingen worden uitgesteld, want "dat is voor de nieuwe". Kleine beslissingen worden wel genomen, maar met een slag om de arm. Ondertussen kijkt iedereen naar de overbrugger met een onuitgesproken vraag: solliciteert die zelf mee?

En de overbrugger zit klem. Te kordaat optreden voelt als zich opdringen voor de job. Te voorzichtig optreden laat de zaak drijven. Wie het goed doet, krijgt bij de komst van de nieuwe directeur zelden een bedankje dat in verhouding staat tot de maanden die het kostte. Wie het slecht doet, draagt dat label nog lang mee terug naar de oude rol.

Drie afspraken die het verschil maken

Een interne overbrugging kan prima werken, als de spelregels op papier staan. Liefst in de eerste week. Ik kom telkens bij dezelfde drie uit.

Een termijn, ook als die kan schuiven. Niet "tot we iemand hebben", wel "tot eind januari, met een evaluatie half december". Een datum maakt voor het team en voor de overbrugger zelf duidelijk dat dit een fase is.

Een mandaat dat je kan opschrijven. Welke beslissingen mag de overbrugger nemen zonder terug te koppelen? Aanwervingen? Investeringen boven een bepaald bedrag? Een klant laten gaan? Wat niet is afgesproken, wordt uitgesteld, en uitstel is in een KMO zelden neutraal.

Een terugweg. Wat gebeurt er met de oude rol, wie neemt die intussen deels over, en hoe ziet de terugkeer eruit? Wie dat niet regelt, laat iemand na maanden overbruggen terugkeren naar een job die al die tijd is blijven liggen.

Wanneer extern beter past

Soms is een externe interim manager de betere keuze. Die hoeft geen terugweg te bewaken en solliciteert niet voor de vaste job, en dat geeft ruimte om knopen door te hakken die een interne overbrugger liever aan de opvolger laat.

Dat geldt vooral wanneer beslissingen niet kunnen wachten: een reorganisatie die al half in gang is, een klant die dreigt te vertrekken, een project dat ontspoort. Bij een rustige overgang, met een sterke tweede lijn en een opvolger die al in zicht is, is een interne oplossing vaak de verstandigste en goedkoopste weg.

Welke van de twee het wordt, beslis je best niet op de avond van het vertrek, met een match die zondag al op het programma staat.

Hoe lang duurde jouw laatste "even"?

Joost De Weghe zittend aan zijn desk

Over de auteur

Joost

Program Manager

Dit is de bio van Joost. Joost is al jarenlang aan de slag als interim manager. Om het vertrouwen van zijn vorige en huidige opdrachtgevers niet te schenden, schrijft hij onder een alter ego.