Waarom ik Take Away Manager begon (en niet gewoon op LinkedIn bleef posten)

Een tijd geleden schreef ik een post op LinkedIn waar ik tevreden over was. Een paar honderd reacties, goede gesprekken in de comments, mensen die me achteraf een bericht stuurden. Twee dagen later was het weg. Niet verwijderd, gewoon weg. Onderaan in een feed waar niemand nog scrolt, onvindbaar voor wie er volgende maand mee bezig zou zijn.

Dat is het moment waarop ik begon na te denken over Take Away Manager.

Ik werk al jaren als program- en transformatiemanager. Bij bedrijven zie ik dezelfde patronen terugkomen, uit elk traject leer ik iets bij, en ik schrijf daar graag over. Lang deed ik dat uitsluitend op LinkedIn, hoewel het niet echt in mijn natuur lag om dingen te publiceren. Ik wilde wel mijn kennis en ervaringen delen. Het is een uitstekende plek om mensen te bereiken, daar twijfel ik niet aan. Maar gaandeweg begon iets me te storen.

Op LinkedIn bouw je op grond die niet van jou is. Het algoritme beslist wie je tekst ziet, niet jij. Je beste stuk kan verdwijnen omdat je het op het verkeerde uur postte. En alles wat je schrijft, hoe doordacht ook, heeft dezelfde houdbaarheid: anderhalve dag, daarna feed-archeologie.

Er is nog iets. LinkedIn beloont een bepaald soort schrijven. De korte hete take, het lijstje, de polariserende stelling. Dat werkt voor bereik, maar het is zelden waar de echte inzichten zitten. Wat ik wilde delen over een vastgelopen programma of een transformatie die ontspoorde, past niet in drie zinnen met veel witruimte. Dat heeft ruimte nodig, en een plek waar het blijft staan.

Take Away Manager is die plek geworden. Een eigen platform voor interim managers, over program-, project-, change-, transformatie- en crisismanagement. Geen feed, geen algoritme dat beslist of mijn stuk vandaag mag bestaan. Een artikel dat ik vandaag schrijf, staat er over twee jaar nog, vindbaar via Google voor wie dan met hetzelfde probleem worstelt. Het bouwt op. Elk stuk maakt het volgende waardevoller, omdat ze samen een geheel vormen in plaats van losse posts die in de leegte verdwijnen.

Begrijp me niet verkeerd: ik post nog steeds op LinkedIn. Alleen is de rol omgedraaid. LinkedIn is de megafoon geworden, niet de bibliotheek. Ik gebruik een post daar om mensen naar een stuk hier te brengen, waar de volledige gedachte staat en blijft staan. De aandacht leen ik op LinkedIn. Het werk bewaar ik op Take Away Manager.

En het draait niet enkel om mij. Het vak van interim manager is eenzamer dan het zou moeten zijn. Je valt binnen in een organisatie, je lost iets op, je vertrekt weer, en de lessen verdwijnen vaak met je mee. Ik wilde een plek waar die lessen samenkomen. Niet alleen de mijne, maar ook de inzichten van een hele groep mensen die hetzelfde werk doen en zelden de tijd nemen om het op te schrijven. Er is dus ook plaats voor anderen die hun ervaring willen delen.

Wat je hier mag verwachten: geen hete takes, wel doorleefde stukken over wat werkt en wat niet, uit het veld. Soms van mij, soms van anderen. Te lezen in een paar minuten, maar met genoeg diepgang om er morgen iets mee te doen.

Dank om te lezen. Als één stuk je een betere beslissing laat nemen op je volgende opdracht, dan staat het platform er niet voor niets en is de tijd die ik besteed heb om het op te zetten een goede investering geweest.