De rem is niet langer middelen en tijd. Ze zit in mijn hoofd.

Iemand vroeg me waar nieuwe technologie in mijn dag zit, van 's ochtends tot 's avonds. Het eerlijke antwoord: overal. En net daarom is de vraag niet wat ik kan bouwen, maar wat ik laat liggen.

Walter SwaenepoelDoor Walter SwaenepoelLeestijd: 2 min
Mijn brein ontploft van alles wat tegelijk bezig is; focus en breinagility zijn de uitdaging.
Mijn brein ontploft van alles wat tegelijk bezig is; focus en breinagility zijn de uitdaging.

Iemand vroeg me deze week waar AI in mijn dag zit. Van 's morgens tot 's avonds. Ik moest even nadenken, want het eerlijke antwoord is: overal, en tegelijk nergens apart.

AI zit in mijn hele dag

AI zit in mijn broekzak, in het dagoverzicht dat ik 's morgens krijg, in de kluis die de hele dag wordt aangevuld met wat ik doe, lees en hoor, in de projectjes die ik er tussendoor bij maak, en in mijn smartphone die me af en toe een update geeft terwijl mijn virtueel team ondertussen aan de slag blijft.

Ondertussen staan er 36 mappen op mijn harde schijf. Zesendertig projecten waar ik met AI aan bouw of aan gebouwd heb, van Take Away Manager, over Make IT So, tot Ambyte, en een pak dingen die nog niemand ziet. Dingen die ik vroeger nooit alleen van de grond kreeg. Tegelijkertijd zijn er 3 vaults die gevoed worden als second brain. Die combinatie werkt verrassend goed.

En toch heb ik gisteren een volle dag in de tuin gewerkt, letterlijk een hele dag. Daarna gegeten en gebabbeld met de buren.

Het moeilijkste is loslaten

AI (ik noem het liever “nieuwe technologie” trouwens) maakt deel uit van mijn leven en beïnvloedt mijn manier van handelen en denken. En dat vind ik het moeilijkst: aanvaarden dat ik niet meer élke kans kan grijpen.

Vroeger was “niet kunnen” een kwestie van (a) niet de technische bagage hebben, (b) de tijd niet hebben om die kennis op te doen, of (c) geen geld hebben om het door iemand anders te laten doen. Nu is het een kwestie van doseren, en de focus leggen op de juiste dingen, zodat mijn brein niet oververhit raakt.

Creativiteit als beperkende factor

Veel AI-goeroes en experten zeggen dat de menselijke creativiteit de beperkende factor wordt. Ik ben het er niet volledig mee eens, grotendeels wel. Alles vertrekt van een creatief idee. Zonder creativiteit krijg je alleen maar mainstream resultaten en kopieën van wat iemand anders waarschijnlijk beter zou gedaan hebben.

Maar de agility om in je hoofd te blijven schakelen, dát lijkt me de echte valkuil. Het kost energie. En het geeft tegelijk een enorme drive.

Hoe doseer jij dat?

Walter Swaenepoel

Over de auteur

Walter Swaenepoel

Program Manager

Oprichter van Ambar BV en partner bij Make IT So. Werkt als interim manager in programma-, project-, change-, transformatie-, crisis- en productdossiers — telkens voor de duur van een afgebakende opdracht en voor meerdere klanten in parallel. Schrijft op Take Away Manager wat goede opdrachten echt vragen: de keuze in week één die maanden doorwerkt, de teamleider die je iets bijbracht over rust onder druk, de fout waar je nog van leert.