De dag na de handtekening

Efluenz-oprichtster Yasmin Vantuykom verkocht haar bureau aan Rossel. De deal haalt de pers, maar de overdracht bepaalt wat de deal waard was.

Joost De Weghe zittend aan zijn deskDoor JoostLeestijd: 3 min
Vulpen op een vers ondertekend contract in ochtendlicht, met op de achtergrond een kantoor in beweging en een lege lederen bureaustoel
Vulpen op een vers ondertekend contract in ochtendlicht, met op de achtergrond een kantoor in beweging en een lege lederen bureaustoel

Deze week raakte bekend dat Yasmin Vantuykom haar influencermarketingbureau Efluenz verkoopt aan mediagroep Rossel. Julien Latinis neemt het roer over. Het persbericht leest als een slotakkoord: bedrijf opgebouwd, waarde gecreëerd, deal getekend. Maar wie ooit van dichtbij een overname heeft meegemaakt, weet dat een verkoop geen eindpunt is. Het is een overdracht, en overdrachten mislukken vaker dan deals.

Aan de deal zelf wordt maandenlang gesleuteld. Advocaten, adviseurs, waarderingen, garanties: alles wordt onderhandeld tot op de komma. Voor wat er de dag erna gebeurt, bestaat zelden een plan van dezelfde kwaliteit. Nochtans begint daar het echte werk. Een team dat zijn bezieler ziet vertrekken. Klanten die zich afvragen of de beloftes blijven gelden. Een nieuwe CEO die de organisatiestructuur erft, maar niet het besturingssysteem.

Want dat is het minst zichtbare bezit van een founder-geleid bedrijf: de infrastructuur die alleen in het hoofd van de oprichter bestaat. Welke klant je nooit laat wachten. Bij welke leverancier een mondelinge afspraak volstaat. Waarom die ene regel er is en die andere net niet. Geen handboek dat het beschrijft, geen systeem dat het vastlegt. De overnemer koopt de cijfers; de nieuwe CEO moet het besturingssysteem zien te reconstrueren terwijl de zaak blijft draaien.

Uit de transformaties en overgangen die ik heb begeleid, houd ik drie zaken over die een founder beter vóór de handtekening regelt dan erna.

Eén: maak jezelf misbaar voor je verkoopt. Een bedrijf dat instort zonder zijn oprichter is geen bedrijf maar een eenmanszaak met personeel. Expliciteer wat impliciet is: leg beslisregels vast, draag sleutelrelaties over aan mensen in plaats van aan documenten, en test het door zelf een maand minder aanwezig te zijn. Wat dan stokt, is je werklijst.

Twee: regel het verhaal voor het team vóór het persbericht. Continuïteit beloven is eenvoudig, elke overnemer doet het. Het team gelooft pas wat het ziet in de eerste weken: welke beslissingen worden genomen, wie ze neemt, en of de waarden uit de speech ook gelden als het lastig wordt. Wie de interne communicatie behandelt als voetnoot bij de externe aankondiging, betaalt dat in vertrek van net de mensen die de waarde vormden.

Drie: spreek de overgangsrol hard af. Hoe lang blijft de oprichter, met welk mandaat, en wanneer stopt het echt. Een founder die half blijft hangen, ondermijnt zijn opvolger zonder het te willen: iedereen blijft naar de oude kapitein kijken. Een founder die abrupt verdwijnt, laat een gat dat geen inwerkperiode dicht. De afspraak moet even precies zijn als de prijsformule, en ze moet een einddatum hebben.

Het is geen toeval dat in deze fase vaak een externe overgangsfiguur opduikt. Niet omdat de nieuwe eigenaar het niet zou kunnen, maar omdat een neutrale tussenpersoon iets kan wat oprichter noch overnemer kan: het oude DNA vertalen naar de nieuwe realiteit zonder in een van beide kampen te zitten.

De verkoop van Efluenz kan een mooi vervolgverhaal worden. Of dat lukt, lezen we niet in het persbericht van deze week, maar in waar het team en de klanten staan over achttien maanden. De deal haalt de krant. De overdracht bepaalt of de deal iets waard was.

Joost De Weghe zittend aan zijn desk

Over de auteur

Joost

Program Manager

Dit is de bio van Joost. Joost is al jarenlang aan de slag als interim manager. Om het vertrouwen van zijn vorige en huidige opdrachtgevers niet te schenden, schrijft hij onder een alter ego.